filie

NR. 68-73 ZAGRODY Z GOŁKOWIC DOLNYCH

Repliki trzech murowanych zagród z Gołkowic Dolnych z przełomu XVIII i XIX w. zbudowano z materiałów współczesnych. Budynki szeregowo usytuowane szczytem do drogi powtarzają typowy układ przestrzenny dawnej wsi, tzw. ulicówkę. Każda z zagród tworzy podwórze zamknięte murem z bramą wjazdową i furtką.
Jeden zespół (numery 68 i 69) został urządzony jako gospodarstwo sołtysa niemieckiej wsi na Sądecczyźnie. Składa się z dwóch budynków: domu mieszkalnego, stajni i szopy gospodarczej pod jednym dachem oraz ustawionego równolegle podpiwniczonego spichlerza. Budynki murowane, tynkowane i bielone. Dachy kryte dachówką ceramiczną.
Wnętrze urządzono jako mieszkanie średniozamożnej rodziny kolonistów niemieckich z przełomu XIX i XX wieku; w znacznej mierze odbiega ono od wyposażenia polskich domów wiejskich, a jego charakter zbliżony jest do mieszczańskiego. Część mieszkalna składa się z sieni, kuchni, izby i alkierza.

Izba miała charakter reprezentacyjny, dzieci nie mogły do niej wchodzić. Stoi tam komplet czarnych mebli mieszczańskich i solidne łóżka. Krzesła pochodzą z fabryki mebli giętych w Jazowsku. Pod oknem na stoliku gramofon z tubą i płyty winylowe.
Sąsiednie pomieszczenie to alkierz, urządzony skromniej. Są tu dwie duże szafy, wiklinowe kosze podróżne, kołyska. Kilka ciekawych drobiazgów: album pochodzący z Austro-Węgier, laska z metalowymi blaszkami przedstawiającymi niemiecką architekturę miejską, lalka z lat trzydziestych XX w., należąca do córki ostatniego przedwojennego wójta Stadeł.

W kuchni obszerny, ceglany piec z paleniskiem pod blachą i wyprowadzeniem dymu przez komin. W białym kredensie liczne naczynia i przedmioty codziennego użytku. Dużo drobiazgów pochodzenia fabrycznego, także nowoczesny na tamten czas sprzęt kuchenny, jak maszynki do mięsa czy maku.
Z kuchnią i sienią sąsiaduje stajnia, do której można też wejść wprost z podwórza. Stajnia wyłożona dyliną. Wydzielona jest obszerna część dla krów, po drugiej stronie dla konia. Przy wejściu wiszące wyrko dla parobka. Od szczytu do stajni dobudowana szopa na wozy i sanie, znajdują się tam także narzędzia i maszyny rolnicze.
Pozostałe obiekty (numery 70 do 73) to rekonstrukcje adaptowane na inne potrzeby Muzeum. W budynku nr 70 znajdują się sale wystaw zmiennych.